Van overleven naar weer léven – het verhaal van Wim (53)

‍

Jarenlange klachten

Wim had al een lang traject achter de rug. Fysiotherapie en drie rugoperaties gingen vooraf aan zijn komst naar SJC. Toch bleven de klachten aanwezig: pijn in de lage onderrug, stijfheid en zenuwpijn in zijn linkerbeen en voet.

Zitten was moeilijk. Staan was lastig. Bukken was vrijwel onmogelijk.

“In mijn dagelijks leven houd ik me als geestelijk verzorger bezig met levensvragen en zingeving. Maar zelf was ik het vertrouwen in mijn eigen lichaam al lang kwijtgeraakt.”

Een andere wereld

Wim verwachtte een traject waarin hij vooral moest trainen en doorzetten. In plaats daarvan ontdekte hij iets anders.

“Het was alsof ik via de klerenkast uit De Kronieken van Narnia in een andere wereld terechtkwam. Een wereld van loslaten en ontspannen. Een wereld waarin veel minder moet dan ik dacht.”

Binnen het groepsprogramma ervaarde hij hoe herstel niet iets is wat je alleen doet. Samen werken, ervaringen uitwisselen in de koffiepauzes en leren van elkaar tijdens de lessen hielpen hem om beter te voelen wat zijn lichaam nodig had.

“Ik kreeg scherp wat wél werkt en wat niet werkt.”

Vertrouwen terugvinden

De begeleiding door meerdere trainers en therapeuten gaf hem vertrouwen. Ieder legde net andere accenten, maar met dezelfde focus: vanuit ontspanning opbouwen, de core versterken en spierspanning verminderen.

Zijn persoonlijke oefentherapeut speelde daarin een belangrijke rol.

“Door vriendelijk en duidelijk te zijn, en steeds bevestigend, groeide gaandeweg mijn vertrouwen. Dat vertrouwen in mijn lijf was ik al heel lang geleden kwijtgeraakt.”

Ook de uitleg over de bouw van de wervelkolom, het bekken en de samenwerking met spieren gaf hem inzicht. De interactieve lessen zorgden ervoor dat de kennis niet alleen in zijn hoofd bleef, maar echt binnenkwam.

Van denken naar leven

De eerste periode was verwarrend. In het begin leek het zelfs even minder te gaan.

“Maar ieder nieuw inzicht wordt voorafgegaan door een fase van verwarring.”

Langzaam veranderde er iets fundamenteels.

“Ik ben van denken, piekeren en overleven toegegroeid naar léven – leven met lijf en leden. Mind en body zijn weer verbonden.”

Vandaag kan Wim weer veel langer zitten en staan. En het bukken, wat eerst vrijwel onmogelijk was, is sterk verbeterd.

Zijn advies aan anderen

“Durf los te laten wat je tot nu toe niet heeft geholpen. Leer luisteren naar wat je lichaam allang weet. In het loslaten van controle kan een deur opengaan die je verder brengt dan je had durven dromen.”

‍